anlam
Bir söz, davranış veya olayın onu algılayan kişide oluşturduğu düşünce, içerik ya da yorum; mana.
Anlam, anlamak fiilinin anla- gövdesine fiilden ad yapan -m ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir türevdir; Arapça kökenli mana sözünün karşılığı olarak kullanılır. Gülensoy sözü ‘mânâ’ karşılığıyla ayrı madde yapar ve an + -la- + -m diye çözümler; Kâmûs-ı Türkî'de anlam maddesi yoktur, bu da sözün Türkiye Türkçesinde yeni türetildiğini düşündürür (Bitigçi açıklaması). Temeldeki anla- fiilini Tietze Eski Türkçe aŋla-'ya, onu da Doerfer'e dayanarak aŋ ‘anlayış’ adına bağlar; Gülensoy da *āŋ ‘düşünce, idrak’ + -la- çözümlemesini verir. Şemseddin Sâmî bu kökü an ‘zihin’ biçiminde kaydedip yeniden kullanılmasını önermişti.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: anlam