fare
Sıçangillerden, küçük vücutlu, kemirgen, memeli hayvan (Mus)
Fare, Arapça fa’ra ~ fāra 'fare, sıçan' sözünden alınmıştır; Kâmûs-ı Türkî'ye göre Arapçada temel ad fār olup sondaki -e tekillik bildirir. İncelenen kaynaklarda söz Osmanlı Türkçesinde XVII. yüzyıldan tanıklanır: Evliyâ Çelebi fâre'yi 'yani kesegen, Türkçe sıçan dedikleri' diye açıklar, Meninski 1687'de sıçan, keme ve mūş ile birlikte verir. Kâmûs-ı Türkî Türkçede fare'nin küçük türlere ayrıldığını, büyüklerine sıçan dendiğini yazar; Karaağaç bilgisayarda imleci yöneten aygıt anlamını da kaydeder.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: fâre ~ fāre
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fâre
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: fare