damat
Evlenmekte olan bir erkeğe, evlenme töreni sırasında verilen ad; güvey, güveyi, eloğlu
Damat, Farsça dāmād 'kızın kocası' sözünden alınmıştır; Eren, Stachowski, Tietze, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. İncelenen kaynaklardaki en eski tarihli Türkçe tanık, Tietze'nin 855/1451 tarihli Ferec'ten aktardığı 'dāmād olasaŋ gerek' cümlesidir. Osmanlı Türkçesinde dâmâd diye yazılan söz hem 'kızın kocası, güvey' anlamında hem de padişah soyundan kız alanlara verilen bir unvan olarak kullanıldı: 'Dâmâd Ferhâd Paşa' gibi. Tarihsel Derlem'deki tanıklar XVII. yüzyıl Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nden gelir; bugün söz damat diye yazılır.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dāmād
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dāmād ~ dâmâd
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dâmâd
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: damat