sikmek
Erkek cinsel ilişkide bulunmak; bellemek (III).
Sikmek, Türkçe bir fiildir; kaynaklardaki anlamı açık en eski kaydı Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugati't-Türk'ündeki _er uraġutnı sikti_ örneğidir (XI. yy.); Stachowski Eski Uygurcadaki aktarma anlamı için de bir çalışmaya gönderir. Stachowski ve Gülensoy fiili 'işemek' anlamlı *sī- kökünden -k- ekiyle türemiş sayar ve sik 'erkeklik organı' ile aynı köke bağlar. Clauson fiili sik adıyla sesteş ayrı madde olarak verir, köken açıklamaz ve sonraki sözlüklerdeki kayıtlarını sıralar; Meninski (1687) fiili müstehcen sayıp yerine cimâ‘ etmek denmesini önerir. Tarihsel Derlem'deki tanıkların hepsi Evliyâ Çelebi'dendir.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: sik-
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: sik-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: sik- ~ si:k-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sikmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sikmek