yılan — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 08:39 (Türkiye saati)

Word
297
kaynak
37
tarihsel tanık
84.969
en eski kayıt
8. yy.

yılan

Sürüngenlerden, ayaksız, ince ve uzun olanların genel adı; yerdegezen, uzun hayvan

Yılan, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir Türkçe addır ve kaynakların çoğunda 'sürünmek, kaymak' anlamlı bir yıl- köküne bağlanır: Gülensoy soru işaretiyle *yıl- ile -an ekini, Stachowski *jȳl-gan biçimini önerir; Räsänen, ÈSTJa ve EDA da sözü aynı kökle ilişkilendirir. Söz Irk Bitig'de geçer; Clauson Köktürk harfli bir yazıttaki yılan yılı kaydını da anar. On iki hayvanlı Türk takviminde yıllardan birinin adıdır; Kaşgarlı Mahmud ok yılan, soğan yılan gibi türleri de kaydeder.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yılan
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yılan
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: yılan
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yılan ~ ılan
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: yılan
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yılan ~ ilan ~ ılan
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yılan
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yılan
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yılan
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yılan
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yılan

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).