büyük — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 07:08 (Türkiye saati)

Word
1149
kaynak
41
tarihsel tanık
157.132
en eski kayıt
8. yy.

büyük

Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne); cesim, makro, küçük karşıtı

Büyük, Eski Türkçedeki bedük sıfatının Türkiye Türkçesindeki biçimidir. Söz, ‘büyümek, büyük olmak’ anlamlı bedü- fiiline fiilden sıfat yapan -k ekinin getirilmesiyle kurulmuş, Ongin Yazıtı'ndan başlayarak Uygur ve Karahanlı metinlerinde yaygınlaşmıştır. Stachowski *beδȫk > *böδȫk > *böδük dizisini kurar: ilk ünlü yuvarlaklaşmış, aradaki δ sesi y'ye dönmüştür (yuvarlaklaşmanın sonraki ünlünün etkisiyle olduğu Bitigçi açıklamasıdır). Eski Anadolu metinlerinde böyük ve büyük biçimleri yan yana görülür. Kıpçak ve Sibirya dillerinin bir bölümünde aynı sözcük ‘yüksek’ anlamını öne çıkarır.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): bedük
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: bedük
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bedük
  4. 13. yy. · Harezm Türkçesi: bedük, bedik
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: beyik, biyik, büyük
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: böyük
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: beyik
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: böyük, büyük
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: büyük
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: büyük
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: böyük ~ böyüh ~ böhk
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: büyük

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).