çağırmak
Birinin gelmesini kendisine yüksek sesle söylemek, seslenmek
Çağırmak, bir yansıma unsuruna ses taklidinden fiil yapan -kır- ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir fiildir (Tietze, Gülensoy, Räsänen); Gülensoy bağırmak ve haykırmak'ı da aynı yapıda sayar. Stachowski Ortak Türkçe *čākyr- < *čarkyr- biçimini kurar. Clauson'a göre fiil XIII. yüzyıldan önce kaydedilmez; tarihi kesin olmayan Karahanlı satır arası Kur'an tercümesinde de çaḳır- ‘bağırmak’ geçer. Harezm ve Çağatay tanıkları çaḳır-, Eski Anadolu ve Kıpçak tanıklarının çoğu çaġır- biçimindedir. Tietze ‘davet etmek’ anlamının ilk anlamdan geliştiğini gösterir ve ikisini de 1451'den tanıklar; XIX. yüzyıl sözlükçüleri ise bu anlamı çığırmak'a ayırır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: çaḳır- ~ çaġır-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çağır-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: çaḳır-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: çaġır-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çağır-
- 17. yy. · Çağatay Türkçesi: çaḳır-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çağır-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çağır-
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çağır-