çağırmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 23:48 (Türkiye saati)

Word
1211
kaynak
41
tarihsel tanık
170.391
en eski kayıt
8. yy.

çağırmak

Birinin gelmesini kendisine yüksek sesle söylemek, seslenmek

Çağırmak, bir yansıma unsuruna ses taklidinden fiil yapan -kır- ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir fiildir (Tietze, Gülensoy, Räsänen); Gülensoy bağırmak ve haykırmak'ı da aynı yapıda sayar. Stachowski Ortak Türkçe *čākyr- < *čarkyr- biçimini kurar. Clauson'a göre fiil XIII. yüzyıldan önce kaydedilmez; tarihi kesin olmayan Karahanlı satır arası Kur'an tercümesinde de çaḳır- ‘bağırmak’ geçer. Harezm ve Çağatay tanıkları çaḳır-, Eski Anadolu ve Kıpçak tanıklarının çoğu çaġır- biçimindedir. Tietze ‘davet etmek’ anlamının ilk anlamdan geliştiğini gösterir ve ikisini de 1451'den tanıklar; XIX. yüzyıl sözlükçüleri ise bu anlamı çığırmak'a ayırır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: çaḳır- ~ çaġır-
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çağır-
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: çaḳır-
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: çaġır-
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çağır-
  6. 17. yy. · Çağatay Türkçesi: çaḳır-
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çağır-
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çağır-
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çağır-

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).