muhasebe
Kurumun gelir, gider ve borç kayıtlarını yöneten büro veya bölüm; ilgili: → iş yeri.
Muhasebe, Arapça muḥāsaba ‘hesaplaşma’ sözünden alınmıştır; Kâmûs-ı Türkî sözü hisâb ‘hesap’ ile aynı kökten, müfâ'ale kalıbında bir masdar it shows. Söz XIV. yüzyılda Kıpçak sahasında Gülistan Tercümesi'nde ‘hesap işi’ ve ‘hesaba çekilme’ anlamlarıyla geçer. Evliyâ Çelebi 17. yüzyılda muhâsebe görmek ‘hesaplaşmak’ ve muhâsebe vermek ‘hesap vermek’ kalıplarını sık kullanır, sözü rûznâme ve muhâsebe kalemleri gibi hesap dairesi adı olarak da anar. Kâmûs-ı Türkî 19. yüzyılda ‘usulüne göre defter tutma’ ve bir dairenin ‘hesap şubesi’ anlamlarını, Dîvân-ı Muhâsebât gibi kurum adlarını kaydeder. Türkiye Türkçesinde hesap işlerinin yürütüldüğü yeri ve bu işlerin bütününü adlandırır.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: muhâsebe
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: muhâsebe
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: muhâsebe
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: muhâsebe
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: muhasebe