görüşme
Belli bir mesele için ayrılan sürede tarafların söz alıp birbirini dinlemesi. Telefonla ya da aynı odada yapılabilir; soru ve yanıtların akışı bilgi toplamaya, düşünceleri tartmaya veya karar vermeye yarar; konuşma.
Görüşme, gör- ‘görmek’ fiilinden karşılıklılık bildiren -üş- ekiyle kurulan görüş- fiiline -me ekinin getirilmesiyle oluşmuş Türkçe bir addır. Gülensoy gör- maddesinin türev listesinde görüşme'yi açıkça sayar; görüş-'ü Eski ve Orta Türkçe körüş- ‘gözle bakmak’ biçimine, gör-'ü de Eski Türkçe kör-'e bağlar. Tietze görüş-'ü gör- fiilinin karşılıklılık biçimi olarak açıklar ve ‘birbirini görüp söyleşmek’ anlamını Eski Anadolu metinlerinden gösterir. İncelenen kaynaklarda görüşme adının ilk kaydı Kâmûs-ı Türkî'dedir: ‘mülâkat’, ‘sohbet’ ve ‘müzakere’.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: görüşme
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: görüşme