kullanma
Eldeki bir şeyi iş görür duruma sokup ondan belirli bir sonuç elde etme. Bir gereci çalıştırmak, bir imkândan faydalanmak veya bir yolu izlemek bu kapsamda yer alır; seçilen şeyin özellikleri ve ona başvurma şekli sonucun nasıl çıkacağını etkiler; istimal.
Kullanma, kullan- fiiline fiilden ad yapan -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Fiil Tietze ve Gülensoy'a göre kul ‘köle’ adından +lan- ekiyle türemiştir; Tietze'nin Eski Anadolu Türkçesi tanıklarında kullan- ‘köle edinmek, köle gibi çalıştırmak’ anlamındadır, ‘bir şeyden yararlanmak, bir aracı işletmek’ anlamı bu ilk anlamdan gelişmiştir. Ad olarak kullanma, 1831'de Hindoğlu'nun sözlüğünde Fransızca emploi karşılığı olarak görülür; Kâmûs-ı Türkî onu ‘kullanmak işi’ diye kaydeder ve istimal, istihdam karşılıklarını verir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kullanma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kullanma