deneyim
Kişinin yaptığı işler, karşılaştığı durumlar ve edindiği sonuçlar sayesinde zamanla geliştirdiği bilgi ve uygulama becerisi; benzer bir sorunla yeniden karşılaştığında neyin işe yarayacağını seçmesine yardımcı olur; deney, tecrübe, eksperyans.
Deneyim, dene- fiiline -(y)im ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy deneyim, deneyimli ve deneyimsiz'i bu fiilin türevleri arasında sayar. Taban fiil Tietze ve Gülensoy'a göre Eski Türkçe teŋ ‘eşit, denk’ sözünden -e- ekiyle türemiş deŋe- ‘tartmak’ fiilidir; Gülensoy'un aktardığına göre Eren de sözü deŋ biçimine bağlar. Fiil Eski Anadolu Türkçesinde deŋe- yazımıyla ‘sınamak’ anlamında görülür; Tietze'nin aktardığına göre Meninski'nin 1680 tarihli sözlüğünde ‘tecrübe etmek’ anlamı kayıtlıdır. Deneyim bu ‘tecrübe’ anlamını ad olarak karşılar.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: deneyim