siyah
→ kara (II)
Siyah, Farsça siyāh ‘kara’ sözcüğünden alınmıştır (ETDES, Stachowski, Räsänen, Karaağaç). Söz XIII.–XIV. yüzyıldan beri Eski Anadolu metinlerinde (Yûnus Emre Dîvânı, Süheyl ü Nev-bahâr) geçer; Farsçadaki koşut biçimi siyeh de Çağatay ve Osmanlı şiirinde kullanılır. Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde bârûd-ı siyâh ‘kara barut’, siyâh Arablar ‘zenci Araplar’ gibi kullanımlarla sık geçer; Meninski 1687'de sözü ‘kara’ ve ‘yaslı’ karşılıklarında verir. ETDES'e göre Azerbaycan Türkçesinde siyah eskimiş sayılır, bu alanda gara kullanılır; Räsänen Kırım Tatarcası ve Kazakçada siya biçiminin ‘mürekkep’ anlamını kaydeder. Türkiye Türkçesinde siyah, kara rengi, bu renkte olanı ve baskıda kalın görünen harf türünü anlatır.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: siyah
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: siyah
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: siyah ~ siyeh
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: siyah ~ siyeh
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: siyah
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: siyah ~ siyeh
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: siyah