az
Sayı, miktar, süre veya güç bakımından beklenen ya da karşılaştırılan düzeyin altında kalan; çok karşıtı.
Az, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan en eski sözlerdendir; Stachowski onu Ortak Türkçe *āz ‘az’ biçimine bağlar, Halaççadaki hāz'a dayanarak ön seste h- kuran görüş de vardır. Söz VIII. yüzyıl Orhon yazıtlarından beri tanıklanır: Bilge Kağan az olan halkını çoğalttığını anlatırken bu sözü kullanır. Kaşgarlı Mahmud a:z neŋ ‘az nesne’ örneğini ve azrak ‘daha az’ biçimini kaydeder. Eski Uygur metinlerindeki Orta Farsçadan alınma āz ‘hırs, tutku’ ile Orhon yazıtlarındaki Az boy adı yalnızca yazılışça benzer, ayrı sözcüklerdir.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): az
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: az
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: a:z
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: az
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: az
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: az
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: az
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: az
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: az
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: az
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: az
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: az