meslek
Öğrenim veya deneyimle edinilen uzmanlığı kullanarak sürdürülen ve geçim sağlayan uğraş; ilgili: → iş.
Meslek, Arapça maslak sözcüğünden alınmıştır; Stachowski Arapçadaki anlamı ‘davranış biçimi, tutum’ olarak verir, Kâmûs-ı Türkî ise sözcüğü sülûk ile aynı kökten türemiş, ilk anlamı ‘yol’ olan bir isim olarak açıklar. Räsänen Osmanlıcadaki mäsläk için ‘ilke’ ve ‘uğraş, zanaat, meslek yolu’ anlamlarını kaydeder. Söz XV. yüzyılda Lisânü't-Tayr'da ‘yol’ anlamıyla geçer; Osmanlı sahasındaki en eski tarihli kaydı Meninski'nin 1687 dizinidir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda yol, gidiş, geçim için tutulan iş ve kişinin benimsediği vicdan ve namus çizgisi anlamlarını sıralar. Türkiye Türkçesinde asıl anlam, belirli bir eğitimle kazanılan geçim işidir; ‘öğreti’ ve ‘çığır’ anlamları da yaşar.
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: meslek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: meslek ~ meslik
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: meslek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: meslek ~ mäsläk
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: meslek