toplama
Dağınık durumda veya farklı yerlerde duran nesne, ürün, bilgi ya da kişilerin belirli bir amaçla aynı yerde veya kayıtta bir araya getirilmesi. Tarla ürünlerinin alınması, imzaların edinilmesi veya araştırma verilerinin derlenmesi bu kapsamda yer alır; cemetme, icma.
Toplama, toplamak fiiline -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy sözü to-p+la-ma diye çözümler, yani topla- fiilini top adına -la- ekinin eklenmesiyle açıklar ve top'u da to- gibi bir fiil kökünden türemiş gösterir. Ek hem eylemin adını hem de eylemle ortaya çıkan şeyi adlandırdığından söz hem toplama işini hem de toplanan şeyleri karşılar (Bitigçi açıklaması). Söz 1831'de Hindoğlu'nun sözlüğünde ot toplama söyleyişinde kayıtlıdır. Gülensoy Anadolu ağızlarında açık ekmek ya da yufka, mısır ekmeği, altı okkalık sepet ve azar azar sağılıp biriktirilen süt anlamlarını kaydeder; Tietze ‘farklı yerlerden bir araya getirilmiş’ sıfat kullanımını 1940 tarihli bir tanıkla verir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: toplama
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: toplama