düşük — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 19 Ekim 2026, 21:21 (Türkiye saati)

Word
1233
kaynak
41
tarihsel tanık
71.524
en eski kayıt
8. yy.

low

Gebeliğin, embriyo veya fetüsün rahim dışında yaşayabilecek gelişim düzeyine ulaşmasından önce sona ermesi olayı ya da bunun sonucunda vücuttan ayrılan gebelik ürünü; düşüt.

Düşük, tüş- ~ düş- ‘düşmek’ fiilinden türemiş yerli bir sözdür. Clauson eski tüşük'ün çağdaş Türk dillerinin çoğunda yaşadığını ve bu dillerde çoğu olumsuz geniş bir anlam alanına yayıldığını belirtir: düşmüş, tatsız olay, çocuk düşürme, kumarda kayıp. Kaşgarlı Mahmud tüşük kişi'yi işten güçten kalmış haylaz diye açıklar; Kutadgu Bilig'de köŋli tüşük ‘gönlü çökmüş’ geçer. Osmanlıcada ‘çocuk düşürme’ anlamı Clauson'a göre XVI. yüzyıldan beri izlenir; Meninski 1687'de sözü ‘vaktinden önce doğmuş’ anlamıyla kaydeder. Tietze sıfat olan düşük ile ad olan düşük'ü ayrı maddelerde çözümler. ‘Kusurlu’ anlamı XIX. yüzyıl sonunda, ‘az, olağan düzeyin altında’ anlamı XX. yüzyılda tanıklanır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tüşük
  2. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: low
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: low
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: low
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: low

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).