takip
Kişiyi veya hareketli nesneyi bulmak ya da yakalamak için gittiği yolu izleyerek arkasından ilerleme; ilgili: → izleme.
Takip, Arapça taʿḳīb sözünden alınmıştır; Karaağaç sözü ‘izleme, ardından gitme’ ile başlayıp ‘kovuşturma’ ve geri çekilen düşmanı yok etmeye yönelik harekâta uzanan anlamlarıyla Arapça alıntılar arasında kaydeder. Tarihsel Derlem'de söz XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde ta‘kîb yazımıyla geçer: askerlerin birbiri ardınca kale gediklerine girmesi de kışın şiddetinin arkasından gelmesi de bu fiille anlatılır. Karaağaç, takibat ‘kovuşturma’ ve takiben ‘ardından, hemen sonra’ türevlerini de Arapçadan alınma olarak verir.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ta‘kîb
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ta‘kîb
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: takip