yeniden — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 22:41 (Türkiye saati)

Word
1210
kaynak
41
tarihsel tanık
169.149
en eski kayıt
8. yy.

yeniden

Daha önce yaşanmış veya yapılmış olanın bir kez daha gerçekleşmesi biçiminde; ilgili: → tekrar.

Yeniden, yeni sıfatına ayrılma hâli eki -den getirilerek kurulmuş bir zarftır; yeni ise Tietze'ye göre Eski Türkçe yaŋı ‘yeni’ sözünün devamıdır. İncelenen kaynaklarda söz ilk kez Eski Anadolu Türkçesinde görülür: Tietze'nin aktardığı 1367 tarihli bir beyitte yėŋiden ‘yeni baştan’ anlamındadır, Saltuk-nâme'de bir kilisenin yıkılıp yeñiden câmi yapıldığı anlatılır. Dede Korkut Kitabı'ndaki yeŋiden ṭoġan öbeğinde söz ‘yeni olarak’ anlamında görünür (Bitigçi açıklaması). Kâmûs-ı Türkî yeniden'i ‘tekrar, baştan başlayarak’ diye açıklar. Gülensoy Azerbaycan Türkçesi yenidän, Özbekçe yängidän, Kırgızca caŋıdan gibi karşılıkları sıralar.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yėŋiden
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yeŋiden
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeŋiden ~ yeniden
  4. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeniden
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeŋiden ~ yeniden
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yeniden

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).