yeniden
Daha önce yaşanmış veya yapılmış olanın bir kez daha gerçekleşmesi biçiminde; ilgili: → tekrar.
Yeniden, yeni sıfatına ayrılma hâli eki -den getirilerek kurulmuş bir zarftır; yeni ise Tietze'ye göre Eski Türkçe yaŋı ‘yeni’ sözünün devamıdır. İncelenen kaynaklarda söz ilk kez Eski Anadolu Türkçesinde görülür: Tietze'nin aktardığı 1367 tarihli bir beyitte yėŋiden ‘yeni baştan’ anlamındadır, Saltuk-nâme'de bir kilisenin yıkılıp yeñiden câmi yapıldığı anlatılır. Dede Korkut Kitabı'ndaki yeŋiden ṭoġan öbeğinde söz ‘yeni olarak’ anlamında görünür (Bitigçi açıklaması). Kâmûs-ı Türkî yeniden'i ‘tekrar, baştan başlayarak’ diye açıklar. Gülensoy Azerbaycan Türkçesi yenidän, Özbekçe yängidän, Kırgızca caŋıdan gibi karşılıkları sıralar.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yėŋiden
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yeŋiden
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeŋiden ~ yeniden
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeniden
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yeŋiden ~ yeniden
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yeniden