bakımdan
Bir kişi, nesne veya olayın değerlendirmeye alınan özelliğini belirterek. Karşılaştırma ya da yargının hangi ölçüte dayandığını gösterir; bütün yönler hakkında değil, adı geçen alan bakımından söz söylendiğini sınırlar.
Bakımdan, bakmak fiilinden -ım ekiyle türeyen bakım adının ayrılma durumu ekiyle kalıplaşmış biçimidir ve ‘o yönden, o açıdan’ anlamında edat gibi kullanılır. Kök bak- Divanü Lugati't-Türk'ten beri tanıklanır; Gülensoy onu *ba-k- olarak çözümler. Tietze bakım'ı ‘bakış, görünüş’ anlamıyla eski bir Kur'an çevirisinden tanıklar. Kâmûs-ı Türkî bakım'a ‘vech, cihet’ anlamını da verir ve bir bakıma'yı ‘bir yönden’ diye açıklar; bu ‘yön, açı’ anlamı bakımdan'ın temelidir. Tietze'nin 1943 tarihli çok bakımlardan tanığı bu kullanımı gösterir.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bakımdan