ceza — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 16 Ekim 2026, 10:51 (Türkiye saati)

Word
602
kaynak
39
tarihsel tanık
113.147
en eski kayıt
8. yy.

ceza

Bir davranışın kurala veya beklentiye aykırı görülmesi üzerine, o davranışı önlemek ya da yinelemesini engellemek amacıyla uygulanan yaptırım.

Ceza, Arapça cazāʾ ‘karşılık’ sözünden alınmıştır; Stachowski araya soru işaretiyle Farsça ǯazā'yı koyar. Arapçada söz iyiliğin de kötülüğün de karşılığını anlatır: Karahanlı Kur'an Tercümesi'nde Tanrı ‘az amele çok karşılık veren’ diye nitelenir. Harezm metinlerinde ‘iyi karşılık’ ile ‘kötülüğün cezası’ yan yana yaşar; Anadolu'da XIII. yüzyıldan beri ‘ceza’ anlamı öne çıkar, 1451 tarihli Ferec'te ‘mükâfat’ anlamı da görülür. Kâmûs-ı Türkî sözün Osmanlı Türkçesinde yalnız kötülüğün karşılığına özgülendiğini belirtir; Türkiye Türkçesindeki ‘yaptırım’ anlamı bu daralmayla yerleşmiştir.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ceza
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ceza
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ceza
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ceza
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ceza
  6. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ceza
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ceza
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ceza
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ceza
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ceza

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).