duymak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 13:21 (Türkiye saati)

Word
1177
kaynak
41
tarihsel tanık
162.154
en eski kayıt
8. yy.

duymak

Bilgi almak, öğrenmek, haber almak

Duymak, Ortak Türkçe *tuy- ‘algılamak, fark etmek’ fiilinden gelir; söz Tonyukuk Yazıtı'nda düşmanın Türk ordusunu ‘fark etmediği’ anlatılırken tuymadı biçimiyle geçer. Azerbaycan, Türkmen ve Türkiye Türkçelerinde fiil d'li duy- biçimini almıştır; Tatarca ve Başkurtçada toy-, öteki Türk dillerinin çoğunda tuy- olarak yaşar. ÈSTJa, bugün baskın olan ‘hissetmek’ anlamının en eski metinlerde seçilmediğini, fiilin önce ‘fark etmek, anlamak, öğrenmek’ anlamlarıyla kullanıldığını belirtir. Anadolu metinlerinde XIII. yüzyıldan beri ‘hissetmek, koku almak, işitmek, haber almak, sezmek’ anlamlarıyla görülür.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): tuy-
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: tuy-
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tuy-
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: duy- ~ tuy-
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: tuy-
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: duy- ~ tuy-
  7. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: tuy-
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: duy- ~ tuy-
  9. 16. yy. · Çağatay Türkçesi: tuy-
  10. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: duy- ~ tuy-
  11. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: duymak
  12. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: duymak
  13. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: duymak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).