mühendis
Matematik ve doğa bilimlerinden edindiği bilgiyi uygulamaya taşıyarak yapı, araç, ürün veya süreç tasarlayan, hesap ve denemelerle bunların işleyişini belirleyip üretim, kurulum ya da geliştirme çalışmalarını yürüten meslek mensubu; ilgili: → tasarımcı.
Mühendis, Arapça muhandis sözünden alınmıştır; Kâmûs-ı Türkî ve Özön sözü Arapça hendese ‘geometri’den türemiş bir fail adı olarak açıklar. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık XIV. yüzyıl Kâbûs-nâme Tercümesi'ndedir: yıldız hükümleriyle uğraşanın geometri bilgini ve ölçücü olması gerektiği söylenir. Ferec ba'de'ş-Şidde'nin 1451 yılına ait metninden Tietze'nin aktardığı tanıkta ise hūşyār mühendisler mimar ve bennâlarla birlikte toplanır. Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde de söz çoğunlukla mimar ve yapı ustalarıyla birlikte anılır. XIX. yüzyılda yol, yapı ve maden işlerinde ölçüm ve tasarım yapan uzmanı anlatır hâle gelmiş, Stachowski ve Karaağaç'ta bugünkü ‘mühendis’ anlamıyla yer alır.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mühendis
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mühendis
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: mühendis
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: mühendis
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: mühendis
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: mühendis
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: mühendis