mantık — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 16:14 (Türkiye saati)

Word
1124
kaynak
40
tarihsel tanık
132.234
en eski kayıt
8. yy.

mantık

Öncüllerden sonuç çıkarırken geçerli çıkarımı geçersizinden ayıran kuralları inceleyen disiplin; ilgili: → akıl.

Mantık, Arapça manṭiq sözcüğünden alınmıştır (Stachowski, Räsänen, Karaağaç). Kâmûs-ı Türkî sözü ‘söz söyleme’ anlamındaki nutk kökünden türemiş bir mastar sayar ve ilk anlamını ‘söz, kelam’ diye verir; ‘akla uygun söz söylemenin kurallarını inceleyen bilim’ anlamı bunun ardından gelir. Söz Anadolu'da XIV. yüzyıl başından beri tanıklanır: Gülşehrî'nin 1317 tarihli Mantıku't-Tayr'ında hikmet ve hey'et ile birlikte bir bilim adı olarak, Ahmed-i Dâ'î'de mantık-ı tayr ‘kuş dili’ tamlamasında geçer; XV. yüzyılda Nevâyî'de hem ‘dil’ hem ‘bilim’ anlamıyla görülür. Evliyâ Çelebi'de de ilm-i mantık ile bir hükümdarın ‘sözü’ anlamındaki mantık yan yana bulunur.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: manṭıḳ
  2. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: manṭıḳ
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: manṭıḳ
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: manṭıḳ
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: mantık

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).