avukat
Hukuki danışmanlık, uyuşmazlık takibi ve temsil hizmetlerini sunmak için gerekli mesleki yetkiyi edinmiş uzman; ilgili: → hukuk.
Avukat, Latince advocātus sözüne dayanır; bu söz ad ‘birine’ ve vocāre ‘seslenmek’ ögelerinden kurulu, ‘yardıma çağırmak’ anlamlı advocāre fiilinin ortacıdır (Tietze). Tietze ve Stachowski sözün Türkçeye İtalyanca avvocato'dan geçtiğini belirtir; Şemseddin Sâmî ve Karaağaç ise Fransızca avocat'yı kaynak gösterir. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî sözü mahkemede ücret karşılığı başkasının davasını savunan ‘dava vekili’ olarak tanımlar ve ‘çeneli, cerbezeli’ anlamında mecazi bir sıfat kullanımı da verir. Anadolu ağızlarında abukat, abugat, apukat gibi söyleyişleri de kaydedilmiştir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: avukat
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: avukat