uzatmak
Uzamasına sebep olmak, uzamasını sağlamak
Uzatmak, uza- ‘uzamak’ fiiline ettirgenlik eki -t- getirilerek kurulmuştur (Tietze, Clauson, Gülensoy). Fiil Uygurca metinlerden beri tanıklıdır; Kaşgarlı Mahmud hem ipi uzatmak hem de işi uzatıp geciktirmek anlamlarını örnekler, Kutadgu Bilig'de ise sözü uzatmak, el uzatmak ve birini yola uğurlamak anlamlarında sık geçer. Harezm, Kıpçak ve Çağatay metinlerinde ‘uzatmak’ yanında ‘yolcu etmek, uğurlamak’ anlamı da yaygındır. Osmanlı Türkçesinde ünlüyle başlayan ek önünde uzad- söyleyişi görülür (Meninski; Evliyâ Çelebi'de el uzadup); Kâmûs-ı Türkî el uzatmak, dil uzatmak, ipi uzatmak deyimlerini kaydeder.
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: uzat-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: uzat-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: uzat-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: uzat-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: uzat-
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: uzat-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: uzat-
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: uzat-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: uzat- ~ uzad-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: uzat-
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: uzat-