zorlanmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 20:17 (Türkiye saati)

Word
1141
kaynak
41
tarihsel tanık
155.847
en eski kayıt
8. yy.

zorlanmak

Yapılacak iş eldeki güç, zaman veya bilgiye ağır geldiğinde ilerlemekte güçlük çekmek. Dar sürede karar vermek ya da alışılmamış aracı kullanmak yorabilir; yardım, eğitim veya ek süre aynı işi daha yapılabilir kılar.

Zorlanmak, Farsça kökenli zor sözünden türemiştir. Tietze zorlan- fiilini Anadolu ağızlarındaki ‘güçlenmek’ anlamıyla kaydeder ve zor'a isimden fiil yapan -lan- ekinin getirilmesiyle açıklar; Radloff ise Çağatayca ve Kırgızca zorlan- ‘kendini zorlamak, çabalamak’ fiilini zorla- + -n diye çözer. Ölçünlü dildeki ‘güçlük çekmek’ ve ‘baskı altına alınmak’ anlamları Kâmûs-ı Türkî'nin ‘zorla iş gördürmek, icbar etmek’ diye tanımladığı zorlamak fiilinin dönüşlü ve edilgen kullanımına dayanır (Bitigçi açıklaması). Taban zor'u Stachowski Farsça zor ~ zūr'a bağlar. Söz Derleme Sözlüğü'nde 1970'lerde ‘zorluk çekmek’ anlamıyla kayıtlıdır.

  1. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: zorlanmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).