karşılaşmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 19 Ekim 2026, 21:21 (Türkiye saati)

Word
1233
kaynak
41
tarihsel tanık
71.524
en eski kayıt
8. yy.

karşılaşmak

Yolu bir kişiyle kesişmek ya da belirli bir durumla yüz yüze gelmek; ilgili: → rastlamak.

Karşılaşmak, karşı sözüne -la- ve -ş- eklerinin getirilmesiyle kurulmuş bir fiildir: karşıla- ‘karşısına çıkmak’, karşılaş- ‘birbirinin karşısına çıkmak’. Taban karşı Türkçedir: Gülensoy onu Uygurca ve Divanü Lugati't-Türk'teki ḳarşı ~ karşu'ya, oradan da kar- ‘karşı durmak’ fiiline; Stachowski ‘karşısında durmak, direnmek’ anlamlı *karyš- fiiline bağlar. Fiilin kendisi Dede Korkut Kitabı'nda ḳarşulaş- biçimiyle iki ordunun karşı karşıya gelmesini anlatır; XVIII. yüzyılda Şeyh Gâlib Dîvânı'nda karşılaş- biçimi görülür. Kâmûs-ı Türkî fiili ‘yüz yüze gelmek’, ‘boy ölçüşmek’ ve ‘ödeşmek’ anlamlarıyla kaydeder.

  1. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳarşulaş-
  2. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: karşılaş-
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: karşılaşmak
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: karşılaşmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).