şekil — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 15:07 (Türkiye saati)

Word
224
kaynak
35
tarihsel tanık
60.865
en eski kayıt
8. yy.

şekil

→ biçim (II)

Şekil, Arapça šakl ‘biçim, görünüm’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Sözcük hem şekl hem şekil biçimiyle kaydedilir; ikinci hecedeki i'nin iki ünsüzle biten hecede ünlü türemesiyle doğduğu Bitigçi açıklamasıdır. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık Yûnus Emre Dîvânı'ndadır (_reng ü şekl_); XIV. yüzyılda Garib-nâme'de, Kâbûs-nâme Tercümesi'nde ve Nehcü'l-Ferâdîs'te geçer; Tietze'nin en eski tanığı 1451 tarihli Ferec ba'de'ş-Şidde'deki _cūpān şeklinde_ ‘çoban kılığında’ kalıbıdır. Kâmûs-ı Türkî sözcüğe ‘biçim’, ‘resim, plan’, ‘tür’ ve geometri şekli gibi anlamlar verir.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şekl
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: şekl
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şekl ~ şekil
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şekl
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şekil
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şekl, şekil
  7. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: şekil
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şekil
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şekil

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).