oğlak
Sürüde henüz erişkin hayvanların boyuna ve üreme olgunluğuna ulaşmamış genç keçi. Doğumdan sonraki büyüme evresinde anne sütüyle beslenir; sözcük hayvancılıkta yaş grubunu, gündelik dildeyse yavru hayvanı belirtir.
Oğlak, oğul sözüne küçültme eki -(a)k getirilerek kurulmuş Türkçe bir hayvan adıdır: Clauson sözü oğul'un küçültme biçimi sayar, Eren oğulak > oğlak gelişmesini, Stachowski *ogulak ara biçimini verir. Clauson sözü Uygurca bir belgeden tanıklar; Kaşgarlı Mahmud oğlak'ı savlarda ve ilkbaharın ilk ayına verilen oğlak ay adında anar, Kutadgu Bilig'de söz Oğlak burcunu karşılar. Deny ve Ligeti'nin oğ- köküne, Leksika'nın 'meleyen' anlamlı bir türetmeye dayanan açıklamalarını Eren benimsemez; Gülensoy ayrıca *oğla 'genç' tabanını olasılık olarak anar. Eren'in Ligeti'ye dayanarak belirttiğine göre söz eski bir Türk dilinden Macarcaya olló olarak geçmiştir.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: oğlak
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: oğlak
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oğlak
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: oğalak
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: oğlak ~ oğlaq
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oġlaḳ
- 17. yy. · Çağatay Türkçesi: oğlak
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: oğlak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: oğlak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oğlak