oğlak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 14:32 (Türkiye saati)

Word
212
kaynak
34
tarihsel tanık
55.755
en eski kayıt
8. yy.

oğlak

Sürüde henüz erişkin hayvanların boyuna ve üreme olgunluğuna ulaşmamış genç keçi. Doğumdan sonraki büyüme evresinde anne sütüyle beslenir; sözcük hayvancılıkta yaş grubunu, gündelik dildeyse yavru hayvanı belirtir.

Oğlak, oğul sözüne küçültme eki -(a)k getirilerek kurulmuş Türkçe bir hayvan adıdır: Clauson sözü oğul'un küçültme biçimi sayar, Eren oğulak > oğlak gelişmesini, Stachowski *ogulak ara biçimini verir. Clauson sözü Uygurca bir belgeden tanıklar; Kaşgarlı Mahmud oğlak'ı savlarda ve ilkbaharın ilk ayına verilen oğlak ay adında anar, Kutadgu Bilig'de söz Oğlak burcunu karşılar. Deny ve Ligeti'nin oğ- köküne, Leksika'nın 'meleyen' anlamlı bir türetmeye dayanan açıklamalarını Eren benimsemez; Gülensoy ayrıca *oğla 'genç' tabanını olasılık olarak anar. Eren'in Ligeti'ye dayanarak belirttiğine göre söz eski bir Türk dilinden Macarcaya olló olarak geçmiştir.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: oğlak
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: oğlak
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oğlak
  4. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: oğalak
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: oğlak ~ oğlaq
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oġlaḳ
  7. 17. yy. · Çağatay Türkçesi: oğlak
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: oğlak
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: oğlak
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oğlak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).