en (II) — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 10:48 (Türkiye saati)

Word
191
kaynak
30
tarihsel tanık
45.364
en eski kayıt
8. yy.

en (II)

Hayvanlara veya eşyaya vurulan damga, işaret

Hayvanların kulağına vurulan damga anlamındaki en, eski ve yerli bir çoban sözcüğüdür. Ad olarak ilk kez XIV. yüzyıl Kıpçakçasında ‘koyun kulağındaki işaret’ diye kaydedilir; ondan türeyen ene- ‘kulağını keserek işaretlemek’ fiili ise daha eskidir ve Kaşgarlı Mahmud'da, XI. yüzyılda görülür. Bu fiil zamanla ‘iğdiş etmek’, sonra da ‘hadım etmek’ anlamını kazanmıştır. Sözcük Kazakça, Kırgızca, Nogayca en, Tatarca ve Başkurtça in biçimleriyle yaşar; Anadolu ağızlarında en, in ve eŋ söylenir. Genişlik ve üstünlük bildiren en'lerden ayrı bir sözcüktür.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ene:-
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ene-
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: en
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ene-
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: en
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: en

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).