karınca
Zar kanatlılardan, toplu olarak yaşayan, yuvaları toprağın altında olan ve birçok türü bulunan böceklerin genel adı (Formica)
Karınca, Türkçe bir hayvan adıdır. Clauson'a göre -ğa ile biten eski hayvan adlarındandır ve özellikle batıda, bugün Oğuz dillerinde yaşar; Kıpçakçada ve öteki pek çok Türk dilinde aynı böceğe kumursga, çümeli gibi başka adlar verilir. Sözün iç yapısı tartışmalıdır: Stachowski onu 'dalmak, kaybolmak' ya da 'kaynaşmak' anlamları verilebilecek *kār- köküne, Gülensoy kur 'kuşak' sözüne bağlar; Brockelmann'ın karın'dan açıklamasını Stachowski halk etimolojisi sayar. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda Oğuzca karınçak ve karınça'yı kaydeder; Harezm metinlerinde karınçka, Kıpçakça Gülistan Tercümesi'nde karınça, Yûnus Emre'den beri Anadolu'da karınca biçimi görülür.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: karınçak ~ karınça
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: karınca
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: karınca
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: karınçka ~ karınça
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: karınça
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: karınca
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: karınca
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳarınca
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: karynğe (karınce) ~ karınca
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: karınca
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: karınca