enişte
Ailede kız kardeş, hala veya teyzenin evlilik yoluyla getirdiği erkek akraba. Yakınlığın derecesi kiminle evli olduğuna bağlıdır; kan bağından doğmayan bu ilişki, gündelik konuşmada bir seslenme sözü olarak da yaşayabilir.
Enişte, kız kardeşin, halanın ya da teyzenin kocasını anlatan, kökeni tartışmalı bir sözdür. Eren, Foy'a gönderme yaparak sözü Farsça ankīšta 'çiftçi' sözünden getirir, Stachowski de bu açıklamayı izler; ancak iki kaynak da anlam geçişini açıklamaz. Tietze sözün Çağataycadaki enişte'den geldiğini söylemekle yetinir; Gülensoy ise yıldızlı *enüç sözüne +te eki getirilmesiyle Türkçe bir türetme önerir. Osmanlıcada söz Meninski 1687'de 'evlilik yoluyla akraba' karşılıkları arasında geçer; Tarihsel Derlem'de tanığı yoktur.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: eniśte
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: enişte
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: enişte