meşe — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 2026-10-12

Word
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

meşe

Kayıngillerden, yaz kış yapraklarını dökmeyen türleri de bulunan, kerestesi dayanıklı bir orman ağacı (Quercus)

Meşe, Farsçada 'orman, koru' anlamına gelen bīşe sözünden alınmıştır; Eren, Tietze, Stachowski ve ÈSTJa bu kökende birleşir, Eren söz başındaki b- sesinin Türkçede m-'ye döndüğünü belirtir. Eski Anadolu metinlerinde mîşe ~ mişe biçimiyle 'orman' anlamında kullanılır; Tarihsel Derlem'deki en eski tanık Yûnus Emre Dîvânı'ndadır. Ağaç adı anlamı 'orman ağacı' kullanımından gelişmiştir: XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi mişe ve meşe'yi ağaç adı olarak kullanır, Meninski de 1687'de mīşe'yi hem meşe ağacı hem meşelik karşılığı verir, meşe'yi halk dilindeki biçim it shows.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mîşe
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mişe
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mīşe ~ mîşe ~ meşe
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: mīşe ~ meşe
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: mişe ~ meşe
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: meşe

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).