çınar — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 15 Ekim 2026, 00:12 (Türkiye saati)

Word
378
kaynak
39
tarihsel tanık
98.320
en eski kayıt
8. yy.

çınar

Kenti ve su kıyılarını bol gölgesiyle örten, elsi biçimde parçalı yeşil organlara sahip iri bitki. Yaşlandıkça ana ekseni belirgin biçimde kalınlaşır; kabuğunda dökülen yamalar ve sonbahardaki görünümüyle çevrede kolayca ayırt edilir.

Çınar, Farsça çenār ~ çanār 'çınar ağacı' sözünden alınmıştır; Tietze, Eren, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Söz Tarihsel Derlem'de XIV. yüzyılda hem Harezm Türkçesiyle yazılmış Kısasü'l-Enbiyâ'da çenâr, hem de Anadolu'da Süheyl ü Nev-bahâr'da çınâr biçimiyle görülür; Osmanlı şiirinde Farsça çenâr yazımı uzun süre yaşamıştır. Eren, Kaşgarlı Mahmud'un Yağma dilinde çınar için kaydettiği çarūn ile benzerliği düşündürücü bulur ve Kaşgarlı'ya göre Türklerin çınara çünük de dediğini aktarır. Söz Türkçeden Rusçaya da geçmiştir.

  1. 14. yy. · Harezm Türkçesi: çenâr
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çınâr ~ çınār
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: çenār
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çenâr
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: çenār ~ çenâr
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çinār ~ çınar
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çınar
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çınar

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).