toplumsal
Tek bir kişinin özel yaşantısından çok, insanların birlikte yaşama biçimi ve aralarındaki ilişkilerle bağlantılı olan. Ortak alışkanlıklar, kurumlar ve bir olayın geniş çevreye etkisi bu nitelikle ele alınabilir; içtimai, maşerî, sosyal.
Toplumsal, toplum adına -sal ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır; Gülensoy sözü toplum'un Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Gülensoy toplum'u da ‘topluluk, camia’ anlamıyla yeni türetilmiş sözler arasında gösterir ve top kökünden top + -lu + -m çözümlemesiyle açıklar; bu kuruluşun ardında *topul- biçiminde bir fiil gövdesi görür. Kökteki top eski bir sözdür: Tietze onu Eski Türkçe tob ‘top’a bağlar, Anadolu'da ‘hep, bütün’ anlamlı zarf kullanımını da tanıklar. Toplum ile toplumsal'ın ilk kullanım tarihi incelenen kaynaklarda yer almaz.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: toplumsal