görüş
Görmek işi
Görüş, kör- ~ gör- ‘görmek’ fiilinden -(ü)ş ekiyle türemiş eski bir addır. Clauson sözün bakış, görme gücü ve görünüş gibi geniş bir anlam alanı olduğunu, çağdaş Türk dillerinin çoğunda yaşadığını belirtir. Kaşgarlı Mahmud körüş'ü bakışarak karşılaşma diye açıklar; Clauson'un aktarımına göre bu, söz söylenmeyen, yalnız göz göze gelinen bir buluşmadır. Anadolu'da söz XIII. yüzyıldan beri görüş kılmak ‘görüşmek’ kalıbında, XIV. yüzyıldan beri göriş ~ görüş biçimiyle ‘görüşme, bakış’ anlamında geçer; Kâmûs-ı Türkî ‘görme, nazar’ anlamını kaydeder. Türkiye Türkçesindeki ‘ziyaret’ anlamının aynı kökten gelen görüşmek fiilinin etkisiyle geliştiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması).
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: körüş
- 13. yy. · Harezm Türkçesi: körüş
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: görüş
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: göriş ~ görüş
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: görüş
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: görüş
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: görüş