üzerinde
Bir nesnenin üst yüzeyinde veya başka bir şeyin yukarısındaki bir noktada bulunmayı anlatır.
Üzerinde, üzeri adının bulunma durumu ekli biçimidir: üzer(i) + zamir n'si + -de. Stachowski'ye göre üzeri, Ortak Türkçe *üzgerü biçiminden gelir; bu da ‘üst’ anlamlı *ǖz köküne yönelme-yön ekinin (*+(g)a+ru) eklenmesiyle kurulmuştur. Yakutçadaki ǖhe ‘yüksek, yukarıda’ aynı köke bağlanır. Gülensoy kökle ilişkili eski biçimler olarak Eski Türkçe üzä, Karahanlıca ö:ze ve Kıpçakça özä'yi verir; sondaki -i'yi ise iyelik eki sayar. Kalıp Yûnus Emre Dîvânı'ndan başlayarak tanıklanır; ‘bir şeyin üst yüzünde’ anlamının yanında ‘… ile ilgili’ anlamını da kazanmıştır.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: üzerinde
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: üzerinde
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: üzerinde
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: üzerinde
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: üzerinde