dönem
Belli özellikleri olan zaman parçası; periyot
Dönem, dön- ‘dönmek’ fiiline -(e)m ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır: Gülensoy sözü dön-(e)m diye çözümler ve fiilin eski biçimini tö:n- it shows. Taban fiil Köktürk yazıtlarından, Uygurca metinlerden ve Divanü Lugati't-Türk'ten beri tanıklıdır; Tietze de dön-'ü Eski Türkçedeki aynı anlamlı fiile bağlar ve 1437'den başlayan tanıklar verir. Söz, dönüp yinelenen, sınırları belirli bir zaman kesiti düşüncesine dayanır (Bitigçi açıklaması). Adın ne zaman kurulduğu incelenen kaynaklarda belirtilmez.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): tö:n-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tö:n-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dön-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dön-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dön-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dönmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dönem