birlikte
Bir arada, beraberce; hep beraber
Birlikte, bir sayı adından türeyen birlik adına bulunma durumu eki -te getirilerek kurulmuş bir zarftır; birlik'in bir + -lik çözümlemesi Tietze ve Gülensoy'dadır, son ekin çözümlemesi Bitigçi açıklamasıdır. Kök bir, Tietze'ye göre Eski Türkçe bir'e, Gülensoy ve Stachowski'ye göre uzun ünlülü *bīr biçimine dayanır. Tietze birlik'in ‘beraberlik’ anlamını ve ile birlik ‘ile beraber’ zarf kullanımını da kaydeder. Zarf kullanımı XIV. yüzyılda Âşık Paşa'nın Garib-nâme'sinde birlikde yazımıyla görülür; Kâmûs-ı Türkî birden deyimini ‘bir defada, birlikte, beraber’ diye açıklarken sözü kullanır.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): bir
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: birlikde
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: birlik
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: birlikde
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: birlikte
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: birlikte