kurum (II)
Evlilik, aile, ortaklık, mülkiyet gibi köklü bir yapıyı içeren, genellikle devletle ilişkisi olan yapı veya birlik; müessese
‘Müessese, kuruluş’ anlamındaki kurum, kur- ‘kurmak’ fiiline fiilden ad yapan -um ekinin getirilmesiyle yapılmıştır; Tietze ve Stachowski bu türetmede birleşir. Söz yeni değildir: Dilçin'in Eski Anadolu Türkçesi tanıklarında ‘kuruluş, yapılış, biçim’ anlamını taşır, Kâmûs-ı Türkî de ‘bina, tesis’, ‘yaratılış’, ‘düzen, biçim’ ve ‘ordugâh’ anlamlarını sıralar. ‘Dernek, müessese’ anlamını ise Stachowski Türkiye Türkçesinde yeni türetilmiş bir kullanım sayar. Gülensoy ise sözü Moğolca ḳurim'e bağlar; ancak ağızlardaki kurum ‘yaradılış, yapı’yı kendisi de kur- fiilinden getirir.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kurum
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kurum
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kurum ~ kurama ~ kuranda
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kurum