sıra
Yan yana, art arda olan şey, olay veya canlıların tümü; dizi, kol (I), saf (I)
Sıra, eski Türkçe sözlüklerde yer almayan, ama XIII. yüzyıldan beri Anadolu metinlerinde tanıklanan bir addır. Stachowski onu Ortak Türkçe *sıδır- ‘çekmek, çizmek’ fiiline (sıyırmak) bağlar: *sıδıra > *sıyıra > *sīra gelişimini Türkmencedeki uzun ünlülü θȳra, Güney Kırgızcadaki sıdıra ‘kez’ ve Nogaycadaki sıdra ‘satır’ destekler. Adda görülen daralmanın fiilde görülmemesini ise çözülmemiş bir sorun sayar ve Yunanca seirá ‘dizi’ ile karışma olasılığını anar. Räsänen sözü doğrudan Yunancadan getirir; Şemseddin Sâmî ise Çağataycada da kullanıldığını gösterip iki dildeki benzerliği rastlantı sayar.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sıra
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sıra
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ṣıra
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıra
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıra
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sıra