başka — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 14:02 (Türkiye saati)

Word
343
kaynak
37
tarihsel tanık
93.960
en eski kayıt
8. yy.

başka

Diğer şeylere benzemeyen; özge

Başka, baş adının yönelme hâli ekiyle kalıplaşmış biçimi olarak açıklanır: Tietze, Räsänen ve Gülensoy sözü baş + -ka ‘başa’ diye çözümler, Kâmûs-ı Türkî de ‘kendi başına, başlı başına’ anlamından türetir. Tietze Eski Türkçede başġa'nın aynı anlamla bulunduğunu yazar; ancak Kutadgu Bilig gibi eski metinlerde başḳa yalnız ‘başa’ anlamlı yönelme hâli olarak geçer (Bitigçi açıklaması). ‘Diğer’ ve ‘-den başka’ anlamları XIV. yüzyıl Harezm ve Kıpçak metinlerinden beri tanıklıdır. Stachowski ve ÈSTJa yönelme hâli açıklamasını aktarır, ama ‘başa’dan ‘diğer’e geçişi karanlık bulur.

  1. 14. yy. · Harezm Türkçesi: başka ~ başqa
  2. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: başka
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: başḳa ~ başka
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: başka
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: başka
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: başka
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: başka
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: başka

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).