haşhaş — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 16:29 (Türkiye saati)

Word
234
kaynak
35
tarihsel tanık
63.885
en eski kayıt
8. yy.

haşhaş

Tarlada bir mevsim gelişip çiçek açan, ardından başçıklarında çok sayıda küçük tane oluşturan tarım ürünü. Taneleri yağ ve gıda üretiminde değerlendirilir; olgunlaşmamış kapsülün özsuyu afyon yapımının kaynağıdır.

Haşhaş, Arapça ḫaşḫāş sözünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Tietze'ye göre Arapça söz, kapsül sallanınca tohumların çıkardığı sesi yansıtan bir addır. Tarihsel Derlem'de söz XIV.–XV. yüzyıla tarihlenen Müntahab-ı Şifâ'da ḫaşḫāş biçimiyle, uyku getiren ve öksürüğe iyi gelen ilaç olarak sık geçer; XV. yüzyıl Çağatay şiirinde ve XVI.–XVII. yüzyıl Osmanlı metinlerinde de görülür. Evliyâ Çelebi ekili haşhaşın yeşilken bıçakla çizilip özsuyunun toplanmasını anlatır.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḫaşḫāş
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḫaşḫāş
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: haşhāş ~ haşhâş
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: haşhâş ~ ḫaşḫaş
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḫaşḫāş ~ haşhâş
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: haşhaş
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: haşhaş

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).