am
→ dişilik organı
Am, Türk dillerinin eski ve ortak bir sözüdür. Clauson sözün bütün çağdaş Türk dillerinde yaşadığını, ama ayıp sayıldığı için sözlüklere seyrek girdiğini belirtir; en eski kaydı Kaşgarlı Mahmud'un Oğuzca ve Kıpçakça kaydıdır (XI. yy.; Atalay çevirisinde em okunur). Stachowski sözü Ortak Türkçe *am'a bağlar; EDA ise Altay kuramı çerçevesinde Ön Türkçe *(i)am biçimini Tunguzca, Moğolca, Japonca ve Korece 'çukur, oyuk' anlamlı sözlerle karşılaştırır. Kıpçak sözlüklerinde, Codex Cumanicus'ta ve Meninski'de (1687) geçer. Tarihsel Derlem'deki am eşleşmelerinin hemen hepsi Arapça ‘âm 'genel, herkes' sözüdür; gerçek tanıklar Codex Cumanicus'ta ve Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'ndedir.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: am ~ em
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: am
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: am
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ām ~ am
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: am