am — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 2026-10-12

Word
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

am

→ dişilik organı

Am, Türk dillerinin eski ve ortak bir sözüdür. Clauson sözün bütün çağdaş Türk dillerinde yaşadığını, ama ayıp sayıldığı için sözlüklere seyrek girdiğini belirtir; en eski kaydı Kaşgarlı Mahmud'un Oğuzca ve Kıpçakça kaydıdır (XI. yy.; Atalay çevirisinde em okunur). Stachowski sözü Ortak Türkçe *am'a bağlar; EDA ise Altay kuramı çerçevesinde Ön Türkçe *(i)am biçimini Tunguzca, Moğolca, Japonca ve Korece 'çukur, oyuk' anlamlı sözlerle karşılaştırır. Kıpçak sözlüklerinde, Codex Cumanicus'ta ve Meninski'de (1687) geçer. Tarihsel Derlem'deki am eşleşmelerinin hemen hepsi Arapça ‘âm 'genel, herkes' sözüdür; gerçek tanıklar Codex Cumanicus'ta ve Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'ndedir.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: am ~ em
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: am
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: am
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ām ~ am
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: am

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).