dayı
Annenin erkek kardeşi
Dayı, 'annenin erkek kardeşi' anlamındaki eski Türkçe tağay ~ tay sözüne dayanır: Stachowski sözü Ortak Türkçe *tāj'ın üçüncü kişi iyelik ekli *tājı biçimine, Gülensoy Divanü Lugati't-Türk'teki taġay'a ve onun da tāy 'anne tarafından akraba'ya bağlar; Tietze ise etimolojinin açıklanmadığını belirtir. Söz Uygurca ve Karahanlıca tağay olarak geçer; Dede Korkut Kitabı'nda ṭayı, Evliyâ Çelebi'de dayı yazılır. Osmanlı döneminde söz gemi reisi, Yeniçeri zabiti ve Cezayir yöneticisi için unvan olarak da kullanılır; Türkiye Türkçesinde kabadayı ve kayırıcı anlamları tanıklanır.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: tağay
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: taġay
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: tay
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: tagay ~ tayı
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tayı
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tağay ~ tağayı
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ṭayı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dāyī ~ dayı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dayı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dayı