etme
Bir işi gerçekleştirme, bir davranışta bulunma veya bir şeyi belirli duruma getirme işi.
Etme, et- ‘yapmak’ fiiline iş adı yapan -me ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy etme'yi et- fiilinin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. İncelenen etimoloji sözlükleri bu ada ayrı madde ayırmaz; köken bilgisi tabandaki fiile ilişkindir. Clauson'a göre fiilin Eski Türkçedeki ilk anlamı ‘düzenlemek, düzene koymak’tır, ‘yapmak, etmek’ anlamı zamanla genelleşmiştir; Tietze de et-/ed- fiilini Eski Türkçe ėt-/ėd- biçimine bağlar. Ad olarak etme'nin bilinen en eski tanığı Müntahab-ı Şifâ'daki _ṣoŋra tīmār ėtmesi müşkil olur_ ‘sonra tedavi etmesi güç olur’ cümlesidir.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ėtme
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: etme
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: etme
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: etme