yaşama — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 16 Ekim 2026, 21:59 (Türkiye saati)

Word
779
kaynak
40
tarihsel tanık
119.439
en eski kayıt
8. yy.

yaşama

Hayvanların ve bitkilerin bedeninde beslenme, solunum ve yenilenmenin birlikte işlemesiyle çevreye tepki verebilme hâli. Bu işleyişin ritmi türe ve ortama göre değişir; tümü durduğunda biyolojik etkinlik sona erer.

Yaşama, yaşa- ‘yaşamak’ fiilinden -ma ekiyle kurulmuş bir addır. Gülensoy sözü ‘yaşamak işi’ anlamıyla verir ve yaş adına (kendi yazımıyla yāş¹) -a- ekinin, oluşan yaşa- fiiline de -ma ekinin getirilmesiyle açıklar. Hindoğlu'nun 1831 tarihli Fransızca–Türkçe sözlüğü Fransızca vie ‘hayat’ karşılıkları arasında yaşama'yı sayar; Şemseddin Sâmî'nin Kâmûs-ı Türkî'si sözü XIX. yüzyıl sonunda ‘sağ olma, uzun ömürlü olma’ ve ‘geçinme’ anlamlarıyla ayrı madde olarak kaydeder. Sözün daha eski geçmişi incelenen kaynaklarla izlenemiyor.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yaşama
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yaşama

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).