kapsamak
Bir bütünün sınırları içinde belirli kişi, konu, zaman veya olaylara yer vermek. Hangi parçaların içeride kaldığı belirtildiğinde çalışmanın, kuralın ya da açıklamanın nereye kadar geçerli olduğu anlaşılır; şamil olmak.
Kapsamak, Karahanlı döneminden beri ‘çevresini sarmak, kuşatmak’ anlamıyla tanıklanan Türkçe bir fiildir; ‘içermek’ anlamı Türkiye Türkçesinde öne çıkmıştır. Kökeni tartışmalıdır: Clauson fiili kap- ‘yakalamak’ın ‘yakalamak istemek’ bildiren biçimi sayar ve ‘kuşatmak’ anlamını eski kavza- ile karışmaya bağlar; Gülensoy doğrudan kavza-'dan getirir. Stachowski Türkmence gābsa-'daki uzun ünlü nedeniyle kap- bağlantısını olanaksız sayıp kap ‘kap’ adını taban gösterir; ÈSTJa da aynı uzun ünlüye dayanarak fiili kāba- ‘kuşatmak’tan türetmeyi daha olası bulur. İncelenen Osmanlı dönemi kaynaklarında fiile rastlanmaz.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳapsa-
- 13. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳapsa-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kapsa-
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: kapsa-
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kapsa-