tefsir
→ yorumlama
Tefsir, Arapça tafsīr ‘açıklama, yorum’ sözünden alınmıştır; Kâmûs-ı Türkî onu fesr kökünden tefʿîl kalıbında bir mastar it shows. Söz Türkçede hem genel olarak bir sözü ya da metni açıklama ve yorumlama, hem de Kur'an'ın açıklanması ve bu konuda yazılan eser anlamlarında kullanılır. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık Yûnus Emre Dîvânı'ndadır (YED 38/5); XIV. yüzyıl Harezm metinlerinde de geçer: Kısasü'l-Enbiyâ'da ayet yorumu, Nehcü'l-Ferâdîs'te tefsir ėdileri ‘müfessirler’. Evliyâ Çelebi'de ilm-i tefsîr kalıbının yanında Mesnevî gibi bir kitabı tefsîr ederek türünden genel kullanımlar da görülür. Kâmûs-ı Türkî dil bilgisi terimi atf-ı tefsir'i de kaydeder.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tefsîr
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: tefsir
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tefsir
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tefsir
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tefsîr
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tefsir
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tefsir