tefsir — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 23:24 (Türkiye saati)

Word
1148
kaynak
41
tarihsel tanık
157.053
en eski kayıt
8. yy.

tefsir

→ yorumlama

Tefsir, Arapça tafsīr ‘açıklama, yorum’ sözünden alınmıştır; Kâmûs-ı Türkî onu fesr kökünden tefʿîl kalıbında bir mastar it shows. Söz Türkçede hem genel olarak bir sözü ya da metni açıklama ve yorumlama, hem de Kur'an'ın açıklanması ve bu konuda yazılan eser anlamlarında kullanılır. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık Yûnus Emre Dîvânı'ndadır (YED 38/5); XIV. yüzyıl Harezm metinlerinde de geçer: Kısasü'l-Enbiyâ'da ayet yorumu, Nehcü'l-Ferâdîs'te tefsir ėdileri ‘müfessirler’. Evliyâ Çelebi'de ilm-i tefsîr kalıbının yanında Mesnevî gibi bir kitabı tefsîr ederek türünden genel kullanımlar da görülür. Kâmûs-ı Türkî dil bilgisi terimi atf-ı tefsir'i de kaydeder.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tefsîr
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: tefsir
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tefsir
  4. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tefsir
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tefsîr
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tefsir
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tefsir

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).