şans
Kişinin denetimi dışındaki olayların onun yararına gelişmesiyle ortaya çıkan elverişlilik; ilgili: → rastlantı.
Şans, Fransızca chance ‘talih, baht’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze ve Karaağaç kökeni aynı biçimde gösterir. Tietze'nin tanıkları XX. yüzyıla aittir; en eskisi Sermet Muhtar Alus'un 1944 tarihli ‘şansı yerindeymiş’ kullanımıdır. XX. yüzyıl başında Kestelli'nin sözlüğü sözü ‘talih’ ve ‘kumarda kazanma’ anlamlarıyla kaydeder; bu kayıt 1944 tanığından eskidir. Sözün Kâmûs-ı Türkî'de maddesinin bulunmaması, yazı dilinde XX. yüzyılda yaygınlaştığını düşündürür (Bitigçi açıklaması). Türkiye Türkçesinde rastlantının sağladığı elverişli durum, baht ve bir olayın olabilirliği anlamlarıyla kullanılır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şans
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şans